Kilka dni temu dużo mówiono w telewizji o oderwanym kawałku lodu z Grenlandzkiego lądolodu, dryfującego w stronę Kanady. Jego wielkość to 62 km kwadratowe. Przeliczono, że gdyby ten kawał lodu można było roztopić i przechować, to wszyscy ludzie na świecie przez okres dwóch lat, mogliby jej wypijać 2 litry dziennie. Jest to najczystsza woda na świecie, ponieważ zawarty w niej lód powstawał przez 100.000 lat, a wtedy zanieczyszczenia przy udziale człowieka było niemal zerowe.

Gdyby ktoś z Was chciał napić się najczystszej wody na świecie to nie ma problemu. Z wód Grenlandii ręcznie wyławia się bryły lodu, które następnie są roztapiane i butelkowane. To dla Grenlandczyków nic nowego, bo robi się tak od pokoleń, ale dla przeciętnego mieszkańca innego zakątka Ziemi już nie. Dlatego autonomiczny rząd Grenlandii zainwestował w to pieniądze i sprzedaje ją na całym świecie z czego czerpie profity. Produkt nazwany jest Qanik, co w lokalnym języku znaczy śnieg.

Czyż to nie świetny pomysł? Sam z chęcią napiłbym się takiej wody.
Więcej na http://www.icewater.gl

Po kilku latach walki o polskojęzyczną wersję stacji informacyjnej Euronews, wreszcie słowo stało się ciałem. Od pierwszego lipca, czyli od dnia w którym Polska przejęła prezydencję w Unii Europejskiej, możemy oglądać wybrane pozycje tej stacji po polsku. W tej chwili są to główne wydania wiadomości nadawane co 30 minut. Pogoda, biznes, kultura nie są jeszcze tłumaczone, przynajmniej ja nie słyszałem.

Euronews nadaje od 1993 roku. Stacja zajmuje się aktualnościami finansowymi, wiadomościami sportowymi, sztuką, kulturą, nauką, pogodą, polityką europejską, recenzjami prasowymi z największych europejskich gazet, ukazuje też dane rynkowe.

Co ważne, program nie koduje dźwięku, więc posiadacze cyfrowych tunerów satelitarnych, nie posiadający abonamentu na jakąkolwiek platformę, mogą odbierać ją bez problemu. Jak podaje oficjalna strona serwisu Euronews, w Polsce stacja dostępna jest w:
- Cyfra +
- Cyfrowy Polsat
- Orange
- Aster City
- Multimedia Polska
- Toya
- UPC
- Vectra

W każdym zakamarku, za każdymi drzwiami czai się strach i niebezpieczeństwo. To dom, w którym Roger Cobb, wzięty pisarz powieści grozy, musi stanąć twarzą w twarz ze swoją przeszłością. By uratować siebie i swojego syna, musi pokonać przerażenie i ból, jeszcze raz przeżyć koszmar wojny i tragiczną śmierć swojego kolegi. Cobb przyjechał do tego domu by napisać książkę o Wietnamie. Dzień poświęca pracy opisując swoje przeżycia wojenne, nocą toczy walkę z koszmarnymi upiorami, które po zmierzchu zaludniają cały dom.

Ten film musi być dobry, skoro oglądając go jako „szczeniak” do dziś utkwił mi w pamięci, a po nastu latach gdy powtórzyłem oglądanie pamiętałem niemal całą akcję. W takim momencie żałuję, że za czasów mojego dzieciństwa nie było internetu. Może wtedy pisząc swoją opinię wystawiłbym temu „obrazowi” szóstkę, a dziś mając doświadczenia z setkami filmów i więcej lat na karku nie będę już tak łaskawy.

Na okładce filmu są dodane jeszcze krótkie recenzje z największych „newspaperów” w Stanach. Na przykład „Los Angeles Times” napisał o nim: „Dom” jest bezpretensjonalną, wspaniałą komedią z deszczykiem, gdzie licznych zwrotów akcji naprawdę nie można przewidzieć. Wiliam Katt jest przewspaniały w swojej roli…a George Wendt wspiera go całym swoim talentem. Efekty specjalne są naprawdę fantastyczne. Ten „Dom” koniecznie trzeba zobaczyć. W podobnym tonie brzmią wypowiedzi „Herald Tribune” jak i „N.Y. Times”.

Wydawało mi się na początku, że film należący do horroru trudno zaliczyć do komedii. Rzeczywiście ta produkcja jest zrobiona nieco z przymrużeniem oka. W niektórych scenach, film zamiast straszyć gdy jest ku temu okazja, zaczyna bawić. Przede wszystkim wielki wpływ na to ma muzyka, która wprowadza niepotrzebne rozluźnienie. Dlatego też przez to obniżam swoją ocenę o jeden punkt.

W filmie tym początkowo jako postacie „zła” miały wystąpić zombie, ale zmieniono ta koncepcję i powstało kilka dziwacznie i śmiesznie wyglądające postaci. Jedynym ich plusem jest przede wszystkim to, że nie są to komputerowo stworzone i naniesione na obraz potwory, tylko stworzone na potrzeby filmu maski noszone przez aktorów.

Aktorzy z tego filmu zostali nominowani do nagród Saturn w 1987 roku w kategorii najlepsza aktorka drugoplanowa (Kay Lenz) oraz najlepszy aktor drugoplanowy (Richard Moll). Niestety nie zwyciężyli w swojej kategorii, przegrywając odpowiednio z Janett Goldstein i Billem Paxtonem, którzy zagrali w filmie „Obcy: Decydujące starcie”.

Chcesz obejrzeć film? Zapraszam na chomikuj.pl

System sprzedaży linków „LinkLift” kończy swoja działalności w Polsce. Taka wiadomość dotarła do mnie na skrzynkę e-mail, ponieważ korzystam z ich usług. Od 1 lipca 2011 roku system nie sprzedaje już nowych linków, lecz kontynuuje sprzedaż tych, które już są wykupione. Powodem zawieszenia działalności jest nierentowność przedsięwzięcia.

Po przeprowadzeniu dokładnej analizy kosztów i korzyści, postanowiliśmy ograniczyć naszą działalność w Polsce z dniem 30.06.2011. Oznacza to, że po 30.06.2011 przestaniemy rezerwować linki na polskich stronach. Istniejące kampanie oraz odpowiednie linki będą utrzymywane i monitorowane, jak do tej pory.

Nie dziwię się, że w Polsce przedsięwzięcie jest nierentowne. Mała ilość zarejestrowanych stron, a większość z nich już niedziałających. Sam zastanawiałem się dlaczego oni tu jeszcze istnieją? Przyznać jednak muszę, że po ponad 1,5 roku korzystania z ich usług, byłem bardzo zadowolony. Zamówione linki za pośrednictwem serwisu LinkLift dało mi możliwość darmowego prowadzenia swoich stron internetowych oraz opłacenia serwera i starczyło jeszcze na lody. Przejrzysty panel, dość szybka wypłata środków i świetny kontakt z administratorem serwisu. Będzie mi ich brakować nie tylko jako serwisu przynoszącego korzyści materialne, ale także jako dobrze prowadzonego i świetnie zorganizowanego systemu.

Ponadto, po 12 miesiącach planujemy powtórnie przyjżeć się rynkowi i podjąć decyzję co do ewentualnego wznowienia.

Śmiem twierdzić, że „upadek” LinkLift na naszym rynku nie jest do końca prawdą. Kilka miesięcy temu dostałem od nich propozycję zmiany sprzedaży zwykłych linków, na sprzedaż linków w treści wpisów. Miała to być przede wszystkim lepiej opłacalna profesja dla wydawcy strony jak i samego systemu. Nie zgodziłem się na to rozwiązanie, ponieważ nie potrzebuję większych pieniędzy z tego typu działalności. Wystarczy, że pokryję koszty związane z prowadzeniem bloga i koniec.

Po wiadomości, że LinkLift kończy swoją działalności w Polsce, postanowiłem poszukać czegoś nowego. Trafiłem na system sprzedaży linków Linkolo.pl, który oferuje wszystko to, co oferował mi LinkLift (LL) kilka miesięcy temu. W dodatku serwis też wydaje się być dobrze zorganizowany, również jak w przypadku „LL” jest możliwość instalowania pluginu na różne systemy CMS.

Nie jestem pewien w stu procentach, że działalność Linkolo zastąpiła LinkLift, ale śmiem twierdzić, że to właśnie ten serwis w ciągu najbliższych 12 miesięcy zweryfikuje, który z nich pozostanie na naszym rynku.