Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdybyśmy znajdowali się daleko na południe lub zachód od obecnego położenia kraju. Tam gdzie trawa rośnie cały rok, tam gdzie kibice mają ochotę przychodzić na trybuny i tam, gdzie piłkarze grają w piłkę, a nie w spektaklu „futbolowe jaja”. Kopanina na boisku, błoto zamiast murawy i puste trybuny. Teraz już wygląda to w ten sposób, a jak wyglądać by mogło w nowej sytuacji? Przecież już teraz ciężko jest znaleźć miejsce dla 30 ligowych kolejek, bo przecież zima jest długa i mroźna. Widać było szczególnie w tym sezonie, że trawa na stadionach nie wytrzymała zimy, a piłkarskie korki jeszcze bardziej ją dobiły.

Wyobrażacie sobie jak wyglądałyby wywiady z piłkarzami, którzy mieliby do rozegrania 44 mecze w sezonie, a w dodatku zagrali w pucharze Polski i ligach europejskich? W tej chwili narzekają na duża liczbę rozgrywanych spotkań i są tym przemęczeni. W dodatku latem przeszkadzałby upał, zimą mróz, a wiosną błoto. Gdyby zagrali 14 meczów więcej, to zapewne wielu schodziłoby z boiska na noszach. Kluby musiałyby też podnieść pensję piłkarzom, więc pewnie szybko by bankrutowały.

Trzeba się też zastanowić, czy większa ilość meczów przyciągałaby na trybuny kibiców, czy raczej odwrotnie. Bo jeśli to tylko jest największym argumentem dla klubów o słuszności tej decyzji, to może lepiej zainwestować w lepszych piłkarzy i przyciągnąć tylu kibiców, by trybuny były pełne. Co z tego, że Wisła Kraków zagra 22 mecze na własnym stadionie, skoro na mecz przychodzi 1/3 widzów? Gdyby poziom sportowy był wyższy, można by ligę zmniejszyć do 8 drużyn, bo kibice przychodziliby w komplecie. Zastanawiające jest też, ilu kibiców przyszłoby na mecz w styczniu, gdyby mróz sięgał -15 stopni Celsjusza?

Oczywiście pomysł na zwiększenie ligi to tylko projekt, który wstępnie zaakceptowali wszyscy prezesi klubów Ekstraklasy. Szkoda tylko, że projekt nie ma żadnych argumentów „za”. W dodatku podział na grupy, to już totalny kataklizm. Każda liga z tego typu „machlojkami” jest nudna. Typowy przykład to liga belgijska i grecka. U nas też kiedyś próbowano wdrożyć podobne rozwiązanie, ale po pierwszym sezonie szybko z niego zrezygnowano…

Internet to wielki biznes, który staje się trochę uciążliwy. Ceny domen spadły w porównaniu sprzed dekady o jakieś 90%, więc przejmowanie domen, a później sprzedawanie ich za wielokrotność jej wartości nie jest niczym wyjątkowym. Postarajcie się wejść na strony rejestrujące domeny (np. home.pl) i wpiszcie jakąkolwiek nazwę domeny, która przyszła Wam na myśl. Nie liczcie na to, że uda Wam się ją zarejestrować, bo jest ona zapewne zajęta i gotowa do sprzedaży. Kilka miesięcy temu oglądałem się za nazwą domeny oficjalna.pl, ale jej właściciel chciał ją odsprzedać za 4 800 złotych.

Tak jak wspomniałem wcześniej. W internecie nie liczy się ład i porządek, lecz kasa i kasa. Dlatego kupowanie domen na masową skalę i sprzedawanie ich za całkowicie absurdalne ceny nie jest niczym wyjątkowym i wydaje się, psuje estetykę “netu”. Wpisując w wyszukiwarce przypadkowe adresy stron, o których istnieniu nawet nie miałem pojęcia, ładują się oferty ich sprzedaży za wyimaginowane kwoty. Rozejrzałem się po pokoju i szukałem słów, których mógłbym użyć jako nazwy domeny i sprawdziłem. Chips.pl, tylko.pl, juno.pl, dentysta.pl, historia.pl – tylko ta domena przekierowywała na inny adres, a reszta jest na sprzedaż.

W takim przypadku, skoro rejestratorzy domen nie chcą tego ukrucić, bo to przecież jest biznes i nie ma tu miejsca na sentymenty, to może chociaż Google mogłoby się za to wziąć. Można by np., zarejestrowane domeny, które przez 3 miesiące nie zawierają żadnej treści, bądź przenoszą na inne adresy lub serwisy sprzedaży domen po prostu banować. Zawiesić z wyników wyszukiwania do czasu, aż pojawi się na nich normalna treść i upłynie przynajmniej pół roku. Wtedy byłaby szansa, że chętni na zakup domen wystawionych na rynku wtórnym, których “nie kocha” najpopularniejsza wyszukiwarka, nie mieliby już ochoty na ich kupowanie.

Ta sytuacja przypomina mi opowieści mojego ojca, który za czasów „komuny” próbował kupić nowy samochód. Nie dało się dostać przydziału na nowy z fabryki, bo układy i znajomości sprawiały, że tylko nieliczni mogli je zakupić. Później zwykły „Kowalski” ten sam samochód mógł kupić na giełdzie za wielokrotność jego wartości. Z domenami jest podobnie, tylko że tutaj nie ma układów, lecz są wyspecjalizowane firmy które kupują na masową skalę popularne nazwy domen, a później biją na tym kasę.

Sam tytuł już obliguje ten film do miana horroru. Większość z nas idąc do dentysty przeżywa swojego rodzaju koszmar, więc ciekawiło mnie jak on wygląda w wersji z Hollywood. Okazuje się, że strach przed stomatologiem jest chyba większy w rzeczywistości niż w filmie. No bo cóż może być strasznego w gabinecie stomatologicznym, jeśli my nie bierzemy w nim udziału? No właśnie, reżyser chciał zadbać o dobry klimat, ale sam gabinet nie załatwił do końca sprawy. W filmie przedstawiono postać dentysty, który ma bzika na punkcie higieny jamy ustnej. Człowieka, który zaglądając w usta pacjenta widzi brudne i zaniedbane zęby, więc wierci w nich do krwi, a później do mięsa.

W dodatku dentysta przyłapuje żonę z ogrodnikiem. Nie będę opisywał tej sceny tak, jak zrobił to reżyser. Dokładnie każdy szczegół przedstawił widzom, co i jak robiła żona z pracownikiem. Nie lubię takich scen w horrorach, bo psują one nastrój i są niepotrzebnym dodatkiem. To trochę tak, jakby w pornosie nagrywano sceny grozy wyrwane z najlepszych horrorów. Horror ma straszyć, czy podniecić widza?…

Reżyser przedłużał akcję w każdy możliwy sposób, a przyznam w tym filmie wyjątkowo mnie to irytowało. Ciągłe podejrzenia personelu, że z lekarzem jest coś nie w porządku… Zakupiłem go do swojej kolekcji, bo stare filmy mnie kręcą. Jako dzieciak obejrzałem go w telewizorni, więc zrobił na nie wrażenie, którego dziś już tak bardzo nie odczuwam. Nie wiem do końca czy wtedy bardziej zaciekawiły mnie sceny z podtekstem erotycznym, czy sam horror. Mimo wszystko warto go przynajmniej obejrzeć i pamiętać, że znieczulenie u stomatologa to chyba nie najlepsze rozwiązanie. No, przynajmniej ja z niego nie korzystam.

Film możesz obejrzeć na chomiku

To była oczywista oczywistość, że mistrzem kraju zostanie Śląsk. Widać też było w tym meczu, że Wiślacy nie chcieli wbić gola. Do bramki podchodzili szybko i z „jajami”, ale samo podanie w pole karne i strzały były już niemrawe. Mecz się zakończył i nie wiadomo było kto tak naprawdę zdobył mistrzostwo – Śląsk czy Wisła. Kibice jednej jak i drugiej drużyny wspólnie świętowali mistrzostwo kraju i do końca przebywali na stadionie w Krakowie.

Wisła przegrała mecz, tak jak było w scenariuszu. W sumie nie miała już nic do stracenia, bo grała tylko o miejsce w tabeli. W takim układzie, Śląsk Wrocław jest wielki dłużnikiem i kto wie jak zakończy się ten mecz w przyszłym sezonie. Uważam, że mecze „przyjaźni” nie powinny odbywać się na finiszu Ekstraklasy, bo powiedzmy sobie szczerze, są powodem do plotek i pomówień, jak w tym przypadku.

Brak polityków na stadionach nikomu nie będzie przeszkadzać. Jako człowiek który uważa, że Tymoszenko niesłusznie osadzona została w więzieniu, nie przychylam się do grupy ludzi chcących wyrazić swoje niezadowolenie i chcących wstrzymać turniej. Uważam, że to w złym stylu szczególnie w wydaniu polityków, którzy przez rok czasu nie zrobili nic, a dziś straszą bojkotem. Świadczy to przede wszystkim o bezradności polityków, którzy nie potrafią w sposób cywilizowany i godny załatwić sprawy.

Kilka lat temu Olimpiada odbywała się w Chinach, gdzie nie dba się o podstawowe prawa człowieka. Ludzie przebywają w obozach karnych za byle głupstwo lub za niewinność i jakoś protestów nie było. Europejscy politycy dają tym samym wyraz swojej bezradności, zachowując się jak terroryści, którzy grożą by osiągnąć cel. Uważam, że ten skandal odbije się na turnieju i dobrym imieniu nie tylko Ukrainy, ale także drugiego współorganizatora – Polski. Czy warto więc w ten sposób zmuszać Ukraiński rząd do… No właśnie nie wiadomo czego. Czy żeby wypuścić byłą premier z więzienia, czy pozwolić jej leczyć się za granicą? Tak naprawdę nie wiadomo co konkretnie chcą osiągnąć europejscy politycy.

Mam tylko nadzieję, że do bojkotu nie zostaną „zmuszeni” piłkarze, bez których ten turniej nie wypali. Politycy mogą nie przyjeżdżać, hak im w smak.

Zdecydowanie w takiej sytuacji nie dziwi rozczarowanie Irlandczyków, którzy mieli wielką szansę awansować do turnieju mistrzostw świata w RPA. Najbardziej ucierpiała jednak duma wielkiego piłkarza, który zagrał piłkę ręką i został nazwany złodziejem. Gdyby w takiej sytuacji sędzia skorzystał z powtórki, jak ma to miejsce choćby w meczach rugby, gola by nie było, a o sytuacji nikt by dziś nie wspominał.

Są też tacy, którzy twierdzą że powtórki zabiłyby piękno tego sportu. Powiedzmy sobie szczerze, że powtórki wykorzystywane by były na szczeblu międzynarodowym i ewentualnie w najwyższych ligach krajowych. Reszta nie korzystałaby z tego systemu, co prowadziłoby do patologii w tym sporcie. Podzielam opinię tak jednych, jak i drugich choć zdecydowanie głos postawiłbym na używanie powtórek do rozstrzygania spornych sytuacji. Przecież tam gdzie kamer nie ma, widz i tak nie miałby możliwości upewnić się, czy miał rację w swoich osądach czy nie. W przypadku meczu eliminacyjnego Francja – Irlandia cały świat widział zagranie ręką, a chwilę później gola który dał niezasłużony awans francuzom.

Jednak żadna z federacji piłkarskich nie chce wprowadzania kamer, by przerywać mecz i rozstrzygać o karze, bądź korzyści dla danego zespołu. Rozmyśla się jednak nad wprowadzeniem czujników w piłce, by rozstrzygać czy ta całym obwodem przekroczyła linię bramkową, czy nie. Miałoby to wyglądać coś na wzór wpadającego krążka do bramki hokejowej. Gdy ten wpada do siatki, za bramką zapala się czerwona lampa oraz słychać dźwięk syreny. Jednak i ta koncepcja burzy spokój tych, którzy chcą aby piłka nożna bez względu na to, czy rozgrywana jest w rozgrywkach światowych, kontynentalnych, krajowych czy amatorskich, był tym samym sportem, bez ingerencji techniki.

I tu jestem w stanie się z tą teorią zgodzić. To chyba słuszne o nieingerowaniu czujników i kamer do piłki nożnej. W tej chwili wszędzie zasady są takie same, rozgrywki drużyn profesjonalnych od amatorskich różni tylko wielkość stadionu i ilość widowni. Ale czy to uczciwe patrzeć, jak Henry podaje piłkę ręką do napastnika, który rozstrzyga o losach drużyny narodowej? Chyba nie!

To całkiem dziwaczne prawo, za którym jak zwykle obstają parlamentarzyści z PiS-u. Może dajmy jeszcze prawo farmaceutom, by nie wydawali leków produkowanych z narządów zwierząt, jak choćby olejków z wątroby rekina. Dołożyłbym jeszcze do tego leki, które testowane były na zwierzętach. Przecież to też może być niezgodne z sumieniem farmaceuty lub lekarza. Dajmy jeszcze prawo ślusarzom, aby nie używali spawarek. Rolnikom, by nie uprawiali ziemi. Policjantom by nie używali broni palnej. Strażakom, by nie używali wody, a na końcu powiedzmy wszystkim – „róbta co chceta”. Ale czy demokracja na pewno na tym polega?

Uważam, że każda z profesji a szczególnie takie jak lekarz czy farmaceuta, powinny mieć proste zasady. Nie chcesz wykonywać zabiegów lub wydawać leków, które niezgodne są z twoim sumieniem, to zmień zawód lub nie zabieraj się do tej pracy. Już w szkołach o pewnych specjalnościach powinno się podpisać „papier”, który nakazuje mieć sumienie głęboko w d… Sumienie ma każdy z nas, więc lekarz lub farmaceuta nie powinien nam go odbierać. To kobieta powinna mieć prawo wyboru zgodnie z własnym sumieniem, zażywać tabletki antykoncepcyjne czy nie.

Nasuwa się też pytanie, co zrobić w przypadku, gdy weekendowy dyżur pełni jedna apteka w niewielkim miasteczku, a farmaceuta w niej nie che wydać leku? Prawdopodobnie klient będzie musiał jechać do innej, oddalonej nawet o kilkadziesiąt kilometrów apteki i nie wiadomo czy tam też nie spotka się z podobnym zachowaniem farmaceuty. Dochodzić więc będzie do paradoksów, które zamiast dać wolność wyboru, ograniczą pacjenta i klienta.

Mecz pomiędzy Realem Madryt a Bayernem Monachium był jednym z najlepszych spotkań od dłuższego czasu, jakie udało mi się obejrzeć. Piłkarze biegali od bramki do bramki przez całe 90 minut, plus 2 x 15 minut w dogrywce, aż w rezultacie w karnych wygrał Bayern. W sumie nigdy nie kibicuję drużynom z Niemiec, ale tym razem zrobiłem wyjątek. Wolałem finał całkiem inny od tego, jaki zapowiadali dziennikarze i udało się. Mecz wygrał w karnych Bayern, ale z przebiegu gry po prostu sobie na to zasłużył.

Mam zastrzeżenia co do wykluczania piłkarzy z powodu żółtych kartek. Uważam, że finał to piłkarskie święto nie tylko dla kibiców drużyn biorących w nim udział, więc nie powinno się „mordować” widowiska z powodu otrzymania przez zawodnika kolejnej żółtej kartki. Finał to finał, każdy brał udział w tym aby do niego dojść, więc żółte kartki nie powinny wykluczać zawodników z ostatecznej rozgrywki. Kartki można by np., przenieść na kolejny sezon i w fazie grupowej rozgrywek europejskich wykluczyć zawodnika. W przypadku panujących zasad wykluczania zawodników, kilku kluczowych piłkarzy obu drużyn nie wystąpi w finale. Czas to chyba zmienić.

Osobiście nie jestem zdziwiony, że trawniki w tym roku kiepsko rosną. Powodem takiej sytuacji był styczniowy mróz sięgający -20 stopni Celsjusza i brak pokrywy śnieżnej, która izolowałaby trawę od mrozu. Ale nie każdy jest wstanie wystawić głowę za okno i samemu zobaczyć, że w tym roku kolor zielony w ogródkach jest jakiś inny. Na mojej posesji trawnik jest w połowie zielony i w połowie brązowy. Choć nie użytkuję go tak, jak użytkują go piłkarze na stadionie, to wygląda on w tym roku wyjątkowo niekorzystnie.

Wystarczy też zaobserwować z pozycji kierowcy bądź pasażera samochodu, że o tej porze roku na polach uprawnych jest wyjątkowo szaro. Zazwyczaj o tej porze pola były zielone, ale zboża wymarzły z powodu niskich temperatur i braku śniegu. Podobnie jest z murawą na nowo wybudowanych stadionach. Wyjątkiem jest tylko stadion w Poznaniu, który z powodu wad konstrukcyjnych dachu nie dopuszcza odpowiedniej ilości światła na murawę.

I tak o to z takiego powodu wymienimy po raz kolejny murawy na wszystkich stadionach i kosztować to będzie blisko 2 miliony złotych. Ciekawe co by powiedzieli dziennikarze, gdyby podczas meczów EURO 2012 piłkarze biegali po kartoflisku? I tak źle i tak niedobrze. Lepiej wydać te pieniądze i nie wstydzić się murawy, niż „drobną” sumką zajmować sobie głowę. Przecież 2 miliony złotych to niewielka kropelka wydatków, które zostały już wydane na budowę wszystkich stadionów na EURO 2012. Czym się więc przejmować?…

Z wykształcenia architekt, absolwent Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej. Pracę w Telewizji Polskiej rozpoczął w połowie lat 50. XX wieku, a zakończył 26 listopada 1996 roku. Był jednym z dwóch pierwszych (obok Eugeniusza Pacha) lektorów TVP, wystąpił w pierwszym wyemitowanym programie. Na początku lat 70. był prezenterem Dziennika Telewizyjnego, przez cały czas pracy w TVP był spikerem. Wielokrotnie składał widzom życzenia noworoczne, najczęściej w duecie z Edytą Wojtczak. Czasami prowadził programy rozrywkowe, np. „Dobry wieczór, tu Łódź”. Jako lektor czytał teksty filmów (głównie westernów) i programów popularnonaukowych, m.in. materiały do „Sondy”. Występował też w polskich filmach, głównie grając role samego siebie. Słynie z nienagannych manier, znajomości wielu języków obcych oraz zamiłowania do lotnictwa.

Wikipedia.org