Anneliese była normalną, niczym nie wyróżniającą się dziewczyną. Mieszkała wraz z rodzicami w małym miasteczku, miała chłopaka, studiowała. W 1968 roku dziewczyna dostała pierwszych napadów – jak stwierdzili lekarze padaczki. Dostawała silne leki epileptyczne przez 6 lat, które nie dawały pożądanych rezultatów. W międzyczasie dziewczyna miała omamy, widziała diabelskie twarze i słyszała głosy, które mówiły jej że została opętana. Jako, że dziewczyna wywodziła się z rodziny religijnej, postanowiono poszukać pomocy u egzorcysty.

Jak relacjonuje matka dziewczyny. – Jej ciało odbijało się od ściany do ściany, od podłogi do sufitu. Piła mocz, kopała kubek pełen wody, z którego nie wylewała się woda, wybijała głową szyby, gryzła ściany, aż pękały jej zęby. Bluźniła na księży, mówiła demonicznym głosem, a zdarzało się nawet, że szczekała jak pies przez przez dwie doby nieustannie.

Matka dodała również, że pewnego pięknego niedzielnego popołudnia pojechała wraz ze swoich chłopakiem na wycieczkę. Wyszli z samochodu i szli wśród drzew. Tam ujrzała Matkę Świętą, która zapytała ją, czy wytrzyma próbę i przyjmie na siebie pokutę za grzechy wszystkich ludzi? Dodała również, że zanim odpowie, może przemyśleć swoją decyzję i ma na to trzy dni. Po tym spotkaniu nagle dostała siły, mogła swobodnie chodzić i przez trzy dni nie miała żadnego ataku. Po trzech dniach podjęła decyzję, że przyjmie pokutę.

Od tego momentu z Annelise zaczęło dziać się coraz gorzej. Egzorcyzmy, które zostały przeprowadzone, by wyrzucić z niej demoniczne moce choć z pozoru się udały, nie dały rezultatu. Jak pokazano na filmie – demony nie mogły jej opuścić mimo tego, że chciały. Annelise została naznaczona i podobnie jak Jezus Chrystus umarła w cierpieniach, za ludzkie grzechy.

Po śmierci dziewczyny, w Niemczech przeprowadzono proces. Sąd przychylił się do argumentacji prokuratury, która twierdziła, że Anneliese była chora psychicznie, lecz zamiast ją leczyć, poddano ją egzorcyzmom. Te wycieńczyły organizm i w efekcie stały się przyczyną zgonu 24-letniej Niemki. Dwaj księża oraz rodzice Annelise uznani zostali za winnych zaniedbania i skazani zostali na pół roku więzienia w zawieszeniu na 3 lata.

Historia ta stała się również inspiracją twórców filmu „Egzorcyzmy Emily Rose”, który szczególnie polecam. Film nie dość, że jest straszny, to w dodatku porusza serce i umysł. Daje wiele do myślenie nad swoim życiem i pewnie nawet ateistów wyciąga do kościoła.

Zastanawiam się, czy w taką historię można wierzyć. Choć opowiada ją sam ksiądz, to jednak z „Watykańskiego” punktu widzenia opętanie nie istnieje, lecz choroba psychiczna. To troszkę dziwne, że choć oficjalnie nie mówi się przez kościół o opętaniu, to jednak szkoli się księży egzorcystów. Niejasne jest również to, że takie historie sporadycznie wyciekają z archiwów Watykanu, który całkowicie się od nich odcina. Nie wiem, czy to czasami nie jest celowe działanie. W końcu, gdyby kościół „chwalił” się takimi historiami, stały by się one zbyt powszechne i pewnie uznano by je za straszenie ludzi, by przyciągnąć ich do kościoła.

Tak czy siak, polecam Wam z całego serca film „Egzrocyzmy Anneliese Michel”. Zawarto w nich wiele ciekawych historii z życia napiętnowanej dziewczyny, jak i całej rodziny. Przedstawiono drastyczne nagrania audio, które zaszokują nawet największego twardziela. Pokazano zdjęcia młodej, zadbanej i pięknej dziewczyny, która zaczęła się zmieniać nie do poznania. Ujawniono kilka zdjęć z końcowego etapu życia oraz z dnia śmierci, które z powodu szoku zapamiętam do końca życia.

Film wraz z przedmową, możecie obejrzeć na chomikuj.pl

Po ogłoszeniu tej wiadomości w mediach, wielu chciało ten sam projekt wprowadzić u nas – w Polsce. A to, że Polska to nie Stany Zjednoczone wie chyba każdy, więc osiągnięcie podobnego wyniku nie wchodziło w rachubę. Znaleźli się jednak ludzie chcący osiągnąć to co Amerykanin, ale się nie udało. Gdyby dziś ktoś chciał spróbować swoich sił, to zapraszam do pobrania odpowiedniego skryptu umożliwiającego wybranie miejsca reklamy, wgrywania obrazka, automatycznego płacenia, prowadzenia bloga, newslettera itd.

Pobierz skrypt, klikając na obrazek

Znalezienie tej gry zajęło mi bardzo dużo czasu, a wpadłem na nią całkiem przypadkowo. Choć tytuł odbiega od oryginału, to sens jej jest taki sam z tą tylko różnicą, że tu mamy do wyboru miasta i jest więcej plansz. Dodatkowo możemy w tej grze śledzić swoje najlepsze osiągnięcia.

Gra znajduje się na moim chomiku. Wystarczy kliknąć na banner poniżej i wybrać z listy grę zatytułowaną „Rush Hour”.

Pobierz gry, klikając na obrazek

Pod koniec sierpnia udał się w góry, które kiedyś odwiedził jako student. Zachwycony ich dostojnym pięknem, pomyślał, że to idealne miejsce na śmierć. Po kilkunastu latach zjawia się tu ponownie. Notuje: „w plecaku mam wszystko, co potrzebne do samobójstwa”. Nie zamierza się wieszać ani skakać ze skały. Wybrawszy ustronne miejsce, z folii i gałęzi buduje namiot, w którym postanawia zagłodzić się na śmierć. Ma ze sobą kilka książek (Beckett, Dante), trochę lekarstw przeciwbólowych, kilka świec i radio. Pije wyłącznie wodę deszczową. Przytomnie zauważa, że jego postępowanie z racjonalnego punktu widzenia nie ma sensu – wszak dla niewierzącego cierpienie nie jest wartością.

Z wielką ciekawością słuchałem spostrzeżeń na temat śmierci przez zagłodzenie. W trakcie filmu jednak zaczęło pojawiać się w mojej głowie kilka pytań, na które odpowiedzi nie były już takie łatwe. Jak to możliwe, że koleś pijąc jedynie wodę deszczową mógł przetrwać w warunkach górskich aż 60 dni? Jak to możliwe, że cierpiąc tak duży ból, przez tyle czasu nie napisał ani jednego zdania dlaczego postanowił się zabić? Wydaje mi się, że człowiek chcący popełnić samobójstwo chciałby powiedzieć o swoim cierpieniu jak najwięcej, szczególnie że przebywał w samotności i bólu przez tak długi czas.

Bohater ze zdumieniem stwierdza, że jego ciało buntuje się przeciw decyzji umysłu – organizm wykorzystuje ukryte zapasy energii, by tylko utrzymać się przy życiu. Jego serce wcale nie chce umierać, aby podtrzymać temperaturę gasnącego ciała, szaleńczo pompuje krew, pobudzając zastygłe członki. Z podobną uwagą bohater obserwuje swoje myśli i sny, z biegiem czasu coraz bardziej metaforyczne i wizyjne.

W trakcie filmu zacząłem się zastanawiać, czy ten film może być oparty na wydarzeniach autentycznych. Przecież mieliśmy już zmyłkę w postaci filmu „The Blair Witch Project”, którego przez kilka lat widzowie nie mogli rozpracować – fikcja to czy fakt. Później powstał „Paranormal Activity”, który lansowano na prawdziwy, jednak nic z tego nie wyszło. Zdaje się więc, że „Odgłosy robaków…” to kolejna fikcyjna opowieść, której z tak wielką ciekawością słuchałem.

Gdybyście mieli ochotę obejrzeć ten film i zweryfikować jego autentyczność, to zapraszam Was na mojego chomika, skąd możecie go pobrać.

Film przypadkowo obejrzałem na kanale TVN 7. Nie wiązałem się wielkimi nadziejami na fajne przeżycia. Jakoś nie przepadam za filmami produkcji Francuskiej i nie potrafię do końca wyjaśnić dlaczego. Ten jednak z braku laku obejrzałem i mile się zaskoczyłem, a raczej film to zrobił. Akcja toczy się przez cały film, brutalne sceny dodają kolorytu filmowi, a zakończenie nadaje wielkiej pikanterii i szaleństwa – choć trochę nie trzyma się „kupy”…

[Show as slideshow]

Interesujący film z pogranicza horroru i thrillera. Jak już kiedyś wspominałem – filmy grozy z dziećmi i clownami są najstraszniejsze. Podobnie jest w tym przypadku. Co prawda film od samego początku mnie wciągnął, ale jak to już bywa ze mną, nie wszystko tu jest w stu procentach tak, jak powinno. Ilość akcji w tym filmie powala na kolana i obdarzyć by nimi można dwie, a nawet trzy produkcje. Groza goni grozę w tak przerażającym tempie, że nie zdążymy zastanowić się nad jednym zdarzeniem, a już oglądamy następne. Choć sam film jest ciekawy, to nie jest to zbyt oryginalna produkcja. Kojarzy mi się z filmem „Godsend” czy „Synalek”. Ukryte zbrodnicze oblicze dziecka, znane jest widzom nie od dziś. Mimo tego, reżyser wprowadził kilka elementów zaskoczenia, dzięki którym film stał się godny polecenia.

[Show as slideshow]

Kilka tygodni temu, jak co wieczór kładąc się do łóżka „zajrzałem” do telewizora. Natrafiłem na film o śmiesznym, a zarazem śmiertelnym tytule – „Śmierć się śmieje”. Przypadek sprawił, że to był akurat horror, czyli to czego mi było trzeba. Film składa się z trzech niezależnych od siebie opowieści. Jedna z nich zrobiła na mnie wrażenie, bo jak zawsze powiadam, horrory z dziećmi lub clownami to istne piekło. Tu był clown, który przyznam szczerze, „nasrał” mi w gacie. Z tego powodu odsyłam Was do chomika, by ściągnąć siebie ten filmik. Tych, którzy tak jak ja stawiają na jakość, odsyłam do wypożyczalni, allegro, lub najbliższego sklepu z filmami DVD.

P.S.
Urzekło mnie jeszcze jedno. Nie ważne na jakiej stronie, blogu, portalu czy nawet aukcji się znajdziesz, wszędzie znajdziesz jeden i ten sam opis filmu:

Trzy przyjaciółki, których życie wkroczyło na różne ścieżki. Łączy je jednak przerażające przeznaczenie, a pozornie niewinny wypadek ze szkolnych lat powraca do nich po latach. Coś – ktoś – chce zapłaty: wypaczonej zemsty… wyrachowanej zemsty… wymyślnej, krwawej, zaciętej zemsty. Kto przeżyje? Kto przeżyje? Kto umrze? Bo Śmierć się śmieje.

[Show as slideshow]

Nie będę się zbytnio rozpisywał w tym temacie, bo wszyscy Ci, którzy wiedzą o czym piszę po swojemu dokończą tą opowieść. Chcący przypomnieć sobie te gry zapraszam na mojego chomika, w którym postaram się na bieżąco aktualizować listę ciekawych gier. Korzystam z Windows XP i nie mam żadnych problemów z uruchomieniem gier. W niektórych przypadkach trzeba użyć emulatora.

[Show as slideshow]

Pobierz gry, klikając na obrazek

Kilka dni temu, na jednym z portali przeczytałem artykuł o tym, że nowy film “Paranormal Activity” podobny jest do kultowego „The Blair Witch Project”, tylko że jest o wiele lepszy. Z całej tej ciekawości poleciałem po niego do wypożyczalni i obejrzałem. Muszę powiedzieć, że film nie jest zły, ale jeśli miałbym go porównać do mojego ulubionego “TBWP”, to tak naprawdę odpada pod wieloma względami.

Szczycono się przed premierą, że “PA” został nakręcony za dużo mniejsze pieniądze, a zarobiono na nim grube miliony. Co prawda kampania wciskania ludziom kitu, że jest to prawdziwa historia kosztowała wytwórnię sporo milionów $, podobnie jak w przypadku “Blair Witch”. Dwie podobne sytuacje, w których wyreżyserowanie filmu kosztowało kilkadziesiąt tysięcy dolarów, a promocję obu produkcji liczono w grubych milionach. Mimo tego uważam, że legenda o wiedźmie z Blair wypadła o wiele lepiej. Nie dlatego, że jest to moja perełka wśród horrorowej kolekcji filmów, lecz dlatego, że w prawdziwość Blair Witch wierzą niektórzy do dziś, mimo że upłynęła już ponad dekada od premiery tego filmu. Warto też dodać, że akcja “Paranormal Acticity” dzieje się w jednym domu, a “Blair Witch” rozgrywa się gdzieś głęboko w lesie. Jedni są bezsilni uciekając przed nieznanym, a drudzy twardo siedzą w domu bez względu na niebezpieczeństwo i możliwość ucieczki. Wgłębiając się w ten temat, to w filmie “PA” chłopak głównej bohaterki mimo iż widzi co dzieje się w tym domu niedobrego, ciągle się z tego nabija i zdaje się, że zwisa mu co się stanie. W “TBWP” trójka bohaterów zdaje się być przez cały czas “zesrana” ze strachu.

Biorąc jeszcze pod uwagę fakt, że zanim “Paranormal” pojawił się w kinie, mówiło się o wielkim reżyserskim wyczynie Orena Peli. Rozumiecie? Wyczynie reżyserskim. W przypadku „The Blair Witch Project” wszyscy myśleli, że reżyserem było życie. Zachwalano film i porównywano do “Blair Witch” i na siłę wciskano nam, że jest straszniejszy. Ja mówię nic z tego, “PA” nie sięga do pięt “TBWP”, który był jest i będzie jednym z największych tytułów światowego kina, a z pewnością jako jeden z niewielu zostawił ślad w pamięci wszystkich…

[Show as slideshow]

Pisarz Paul Sheldon nie pamięta oślepiającego błysku, za sprawą którego prowadzony przez niego samochód wypadł z drogi. Nie pamięta także, żeby ktoś go pielęgnował, gdy leżał nieprzytomny. Jedyne co pamięta, to fakt, że obudził się w domu Annie Wikes – fanatycznej miłośniczki jego twórczości, która uparła się przetrzymywać swego ukochanego pisarza, jako osobistego więźnia przez resztę życia…

Kolejny fantastyczny film na podstawie książki Stephena Kinga o tym samym tytule. Nie dziwię się, że każda jego książka trafia natychmiast po premierze na szczyty list bestsellerów, a zanim powstanie, wytwórnie filmowe biją się o prawa do jej ekranizacji. Film przez cały czas trzyma w tak dużym napięciu, że zapominamy o otaczającym nas świecie. W dodatku katusze, które przeżywa główny bohater filmu (książki) wydają się boleć oglądającego (czytającego). Oczywiście polecam film zakupić na DVD, ale dla tych, którym szkoda kasy zapraszam na mojego chomika.

[Show as slideshow]