Anneliese była normalną, niczym nie wyróżniającą się dziewczyną. Mieszkała wraz z rodzicami w małym miasteczku, miała chłopaka, studiowała. W 1968 roku dziewczyna dostała pierwszych napadów – jak stwierdzili lekarze padaczki. Dostawała silne leki epileptyczne przez 6 lat, które nie dawały pożądanych rezultatów. W międzyczasie dziewczyna miała omamy, widziała diabelskie twarze i słyszała głosy, które mówiły jej że została opętana. Jako, że dziewczyna wywodziła się z rodziny religijnej, postanowiono poszukać pomocy u egzorcysty.

Jak relacjonuje matka dziewczyny. – Jej ciało odbijało się od ściany do ściany, od podłogi do sufitu. Piła mocz, kopała kubek pełen wody, z którego nie wylewała się woda, wybijała głową szyby, gryzła ściany, aż pękały jej zęby. Bluźniła na księży, mówiła demonicznym głosem, a zdarzało się nawet, że szczekała jak pies przez przez dwie doby nieustannie.

Matka dodała również, że pewnego pięknego niedzielnego popołudnia pojechała wraz ze swoich chłopakiem na wycieczkę. Wyszli z samochodu i szli wśród drzew. Tam ujrzała Matkę Świętą, która zapytała ją, czy wytrzyma próbę i przyjmie na siebie pokutę za grzechy wszystkich ludzi? Dodała również, że zanim odpowie, może przemyśleć swoją decyzję i ma na to trzy dni. Po tym spotkaniu nagle dostała siły, mogła swobodnie chodzić i przez trzy dni nie miała żadnego ataku. Po trzech dniach podjęła decyzję, że przyjmie pokutę.

Od tego momentu z Annelise zaczęło dziać się coraz gorzej. Egzorcyzmy, które zostały przeprowadzone, by wyrzucić z niej demoniczne moce choć z pozoru się udały, nie dały rezultatu. Jak pokazano na filmie – demony nie mogły jej opuścić mimo tego, że chciały. Annelise została naznaczona i podobnie jak Jezus Chrystus umarła w cierpieniach, za ludzkie grzechy.

Po śmierci dziewczyny, w Niemczech przeprowadzono proces. Sąd przychylił się do argumentacji prokuratury, która twierdziła, że Anneliese była chora psychicznie, lecz zamiast ją leczyć, poddano ją egzorcyzmom. Te wycieńczyły organizm i w efekcie stały się przyczyną zgonu 24-letniej Niemki. Dwaj księża oraz rodzice Annelise uznani zostali za winnych zaniedbania i skazani zostali na pół roku więzienia w zawieszeniu na 3 lata.

Historia ta stała się również inspiracją twórców filmu „Egzorcyzmy Emily Rose”, który szczególnie polecam. Film nie dość, że jest straszny, to w dodatku porusza serce i umysł. Daje wiele do myślenie nad swoim życiem i pewnie nawet ateistów wyciąga do kościoła.

Zastanawiam się, czy w taką historię można wierzyć. Choć opowiada ją sam ksiądz, to jednak z „Watykańskiego” punktu widzenia opętanie nie istnieje, lecz choroba psychiczna. To troszkę dziwne, że choć oficjalnie nie mówi się przez kościół o opętaniu, to jednak szkoli się księży egzorcystów. Niejasne jest również to, że takie historie sporadycznie wyciekają z archiwów Watykanu, który całkowicie się od nich odcina. Nie wiem, czy to czasami nie jest celowe działanie. W końcu, gdyby kościół „chwalił” się takimi historiami, stały by się one zbyt powszechne i pewnie uznano by je za straszenie ludzi, by przyciągnąć ich do kościoła.

Tak czy siak, polecam Wam z całego serca film „Egzrocyzmy Anneliese Michel”. Zawarto w nich wiele ciekawych historii z życia napiętnowanej dziewczyny, jak i całej rodziny. Przedstawiono drastyczne nagrania audio, które zaszokują nawet największego twardziela. Pokazano zdjęcia młodej, zadbanej i pięknej dziewczyny, która zaczęła się zmieniać nie do poznania. Ujawniono kilka zdjęć z końcowego etapu życia oraz z dnia śmierci, które z powodu szoku zapamiętam do końca życia.

Film wraz z przedmową, możecie obejrzeć na chomikuj.pl

Widać więc, że akcja znicz przyniosła należyty skutek. Tylko gdzie Ci policjanci byli? Przez cały ten weekend zjeździłem „kilka” kilometrów i nie spotkałem ani jednego radiowozu. Jak to się więc stało, że przy tak natężonym ruchu mieliśmy tak niewiele wypadków? Akcja znicz, czyli medialna nagonka wystraszyła zapewne ludzi przed szybką jazdą i w ten sposób chronili sie przed ewentualnym patrolem policji. Z drugiej zaś strony ciagłe apele o bezpieczną jazdę przynoszą skutek, bo na drogach eweidentnie widać, że kierowcy dali sobie luz z szybką jazdą i wciskaniem się na trzeciego.

Śmiem również twierdzić, że zdecydowana większość kierowców nie potrzebuje apeli, akcji znicz, ani innych uświadamiających ich akcji bezpiecznej jazdy, by zachować nalezyte warunki bezpieczeństwa. Wystarczy tylko rozumieć, że nie wieziemy w swoim samochodzie gnoju, który można rozsypać po drodzę, lecz naszą najbliższą rodzinę. Dotarcie do celu 20 minut później, to i tak lepsze, niż dotarcie na cmentarz o dwadzieścia lat za wcześnie.

Reszta kierowców, która złapana jest pod wpływem alkoholu, wpada między innymi dlatego, że doprowadza do niegroźnych stłuczek. Wtedy to poddani badaniu zostają zatrzymani. Zdecydowana większość jeździ pijana, bo ostatnią kontrolę lub patrol policji widzieli kilka lat temu. Teraz woli się inwestować w fotoradary, przy których stoją policjanci lub strażnicy miejscy. To dziwne, bo w taki sposób trzeźwości zbadać się nie da i nie przeprowadzi się kontroli stanu technicznego pojazdu.

Co by nie mówić o statystykach długiego weekendu, to trzeba sobie powiedzieć i przyznać szczerze, że wypadków, ofiar i pijanych mieliśmy niewiele więcej od statystycznego dnia. Skutek więc jest taki, że nie dłuższe weekendy są straszne, tylko straszna jest prawda o polskich kierowcach.

Po 72., latach i sześciu dniach od ataku Niemców na Polskę pod dowództwem Adolfa Hitlera, Niemcy po raz kolejny zbombardowali Polskę, zaczynając w tym samym miejscu – Gdańsku. Tym razem wszystko odbyło się według gry fair play. Oczywiście wojna w rezultacie poszła po naszej myśli z pomocą krajów z Europy zachodniej. W meczu jeśli chodzi o wynik było troszkę gorzej, ale z małą pomocą obcokrajowców (Perquis) nie było tak źle.

Jak to ostatnio bywa, na początku meczu czołowy pijus PZPN pan Kręcina wręczał nagrody piłkarzom, co wywołało burzę gwizdów ze strony kibiców. Co dziwne, dziś trybuny mimo renomowanego przeciwnika nie były wypełnione po brzegi. Widać było sporo wolnych krzesełek. Stadion w Gdańsku to ten z kategorii – pierwsza klasa. Szkoda tylko, że za bramkami widok kibicom na stadionie, jak i przed telewizorami psują piłkochwyty. Gdy padają pytania, po co one znajdują się na stadionie, powołuje się wtedy na międzynarodowe zasady, które jakoś nie obowiązują w krajach zachodnich. Nie wyobrażam sobie np., stadionu Manchesteru United lub innego klubu ligi angielskiej z siatkami za bramką.

Pierwsze 5 minut niemal nie dotknęliśmy piłki, a do tego w szóstej minucie Perquis zapłacił frycowe – podał do piłkarza niemieckiego w polu karnym. Na szczęście sytuacja nie została wykorzystana. Pierwsza groźna sytuacja z naszej strony miała miejsce w 10 minucie. Sławek Peszko sam na sam z bramkarzem nie strzelił upragnionego gola. Poprzedniego gola w meczach pomiędzy Polską a Niemcami strzelił 31 lat temu Boniek. To musiało być wielkie wydarzenie, ale nie widziałem go, ponieważ jeszcze wtedy nie było mnie na świecie. Liczyłem więc na to, że historyczne wydarzenie będzie mieć miejsce również dziś.

Sławek Peszko miał dziś wyjątkowego pecha. Nie strzelił trzy razy w sytuacji sam na sam. Mieliśmy również wyjątkowe szczęście, że w bramce mieliśmy Szczęsnego. Ten kilkakrotnie wybijał piłkę w sytuacjach wydawać by się mogło beznadziejnych. Pierwszą połowę więc mogliśmy wysoko przegrać, jak i wygrać. W rezultacie był wynik 0:0, a w statystyce posiadania piłki 36% do 64% na naszą niekorzyść.

Druga połowa meczu była już o wiele ciekawsza. Mniejsza bojaźliwość, kontrataki w większej ilości i pierwszy gol po 31 latach, którego strzelił Robert Lewandowski. Niestety po faulu w polu karnym Głowackiego, goście dostali rzut karny. Wykorzystali. W 78., minucie po kolejnym faulu Głowackiego, sędzia pokazał mu drugą żółtą kartkę, a w efekcie czerwoną. Mimo to, kilka minut później strzeliliśmy gola, również z rzutu karnego, a dokładniej zrobił to Błaszczykowski. Gdy już trybuny oszalały z radości i wszyscy liczyli na historyczne pierwsze zwycięstwo Polaków nad Niemcami….

W ostatnich sekundach meczu, po błędzie a raczej poślizgnięciu się obrońcy naszej reprezentacji Wawrzyniaka, Niemcy wykorzystali swoją sytuację i strzelili gola na 2:2. Uciszyli tym samym kibiców na stadionie, a mnie wkurwili doszczętnie. Choć przed meczem wynik 2:2 wziąłbym w ciemno, to jednak po spotkaniu czułem niedosyt. Do dwunastu porażek z Niemcami, dołożyliśmy piąty remis, a mogliśmy przecież pierwsze historyczne zwycięstwo, którego byłbym świadkiem i prawdopodobnie przez kolejne pokolenia mógłbym się tym szczycić. Cóż, pozostaje nam wszystkim szczycić się strzeleniem Niemcom dwóch bramek w ciągu 90 minut, a nie po kolejnych 31, czy 62 latach.

Tak czy siak wynik uważam za wielki sukces. Nasi piłkarze brakiem umiejętności technicznych i walki sam na sam nie są w stanie zagrozić „renomowanym firmom”. Z przebiegu meczu można powiedzieć, że porażka Niemców byłaby niesprawiedliwa, bo grali ładniej, dłużej utrzymywali się przy piłce, lecz nie kąsali tak jak w meczach o stawkę. Może ten mecz będzie jakimś przełomem w mentalności naszych piłkarzy…?

Od razu po pierwszym zamachu w stolicy Norwegii, winnych uznano terrorystów z Bliskiego Wschodu, którzy przyznali się do winy. Niedługo potem ustalono jednak, że winnym jest prawdopodobnie Norweg Anders Behring Breivik, a przyznające się do winy ugrupowanie terrorystyczne, chciało ugrać wycofanie wojsk norweskich z Afganistanu. Zdziwiło mnie w tym wszystkim najbardziej to, że domniemany sprawca, 32-letni Norweg został od razu ujawniony z imienia i nazwiska. Ba, ujawniono nawet jego wygląd, a zdjęcia obiegły cały świat. Nie potępiam tego do końca, ale domniemany sprawca nadal powinien być uznawany za niewinnego, dopóki mu się tego nie udowodni.

Sprawca jednak pasuje do obu tych zamachów jak ulał. Miał poglądy skrajnie prawicowe, czyli inne niż premier Norwegii Jens Stoltenberg, na którego postanowił zapolować. Gdy ta sztuka mu się nie udała, postanowił zapolować do młodzież z ugrupowania premiera, która zbierała się na małej wyspie Utoya. Wydaje się więc, że motywy obu zbrodni są identyczne, więc powiązanie ich z jednym zamachowcem lub grupą jest oczywiste.

Sprawcy postawiono zarzut podwójnego ataku terrorystycznego i grozi mu za to kara maksymalna – 21 lat więzienia. To mało, ale biorąc pod uwagę, że Norwegia uznawana była na najbezpieczniejszy kraj w Europie, brak wyższych kar wydawał się mieć sens. W takiej sytuacji zastanawiam się, czy nie powinno się tego faktu zmienić i to ze skutkiem natychmiastowym. Nie wyobrażam sobie, żeby ten człowiek, w wieku 53 lat wyszedł na wolność i normalnie żył w Norwegii. Jeśli nie zdążyłby zrobić po raz kolejny czegoś głupiego, to pewnie rodacy wydaliby na niego swój wyrok – lincz…

Widać, że polityka źle wpływa na otoczenie, nie tylko w Norwegii. W zeszłym roku w Łodzi szaleniec zabił posła PiS i zawrzała debata, co muszą decydenci zmienić, aby coś podobnego nie miało już więcej miejsca. Widać, że ludzie dążący do władzy dostają kubłem wody po głowie zaraz po tragedii, by później znów drążyć temat walki i nienawiści. Nie dziwię się więc, że zwykli szarzy obywatele dostają na głowę od bełkotu polityków. Nie zdziwi mnie również to, że w niespełna 40-milionowym kraju znajdzie się człowiek, który zainspirowany tragedią w Skandynawii, zrobi podobną jatkę w Polsce…

Po dłuższej rozmowie mężczyzna opowiedział nam dziwny przypadek śmierci swojego szwagra, który od lat chorował na wirusowe zapalenie wątroby typu C. Dostał się na eksperymentalne leczenie lekiem o nazwie interferon i liczył na to, że jego wyniki się poprawią. Po kilkunastu miesiącach okazało się, że jego wyniki są niemal takie, jak u zdrowego człowieka. Choć niemożna się z tej choroby wyleczyć w stu procentach to jednak dawało to rokowanie na dłuższe życie. Dwa dni przed śmiercią, zadzwonił do swojego szwagra (wulkanizatora) i chwalił się dobrymi wynikami i świetnym samopoczuciem. Pechowego dnia jego żona usłyszała uderzenie w podłogę, pobiegła więc do kuchni i zobaczyła duszącego się męża. Zadzwoniła po lekarza, który przyjeżdżając na miejsce stwierdził zgon.

Powodem śmierci było zadławienie się baleronem, który zakupił sobie by po latach wreszcie zjeść kawał ulubionego mięsa. Miała to być swojego rodzaju uczta na rzecz dobrych wyników, lepszego zdrowia i świetnego samopoczucia….

Z tego powodu postanowiłem napisać nową definicję w słowniku slangu i mowy potocznej w serwisie miejski.pl.

Choć Katyń kojarzy się przede wszystkim z miejscowością w Rosji i tragedią polskich oficerów w 1940 roku, to wśród młodzieży uznawane jest za dramat, który spotka ich w szkole, na praktykach czy w pracy. Używając tego zwrotu podkreśla się dramat jaki będzie miał, bądź miał miejsce w jego życiu. Często słowo to zastępuje inne popularne słowo Kurwa, które również podkręca dramat i wagę napotkanego wydarzenia.

- Pogramy w piłkę?
- Nie mogę, jutro w szkole mam Katyń
- Co ci znów wymyślili?
- Piszę zaliczenie za pierwszy semestr…

P.S.
Ktoś z administracji słownika najwyraźniej stwierdził, że słowo to nie pasuje z jakiś tam powodów. Odzywa się teraz duch patrioty…

Jest to zdecydowanie zasłużony polak, który zdobywając najlepsze wyniki sławił nie tylko siebie, ale i całą Polskę. Szkoda, że chce zrezygnować ze skoków, bo już dziś wiem że ta dyscyplina wiele straci, przede wszystkim kibiców. Jest nadzieja, że Kamil Stoch stanie się jego następca i przedłuży sławę skoków narciarskich w Polsce – oby tak było. Małysz jest również idolem wielu czynnych dziś młodych skoczków, którzy rywalizują z nim w Pucharze Świata. To niesamowite, kończąc swoją karierę nie można znaleźć na niego ani jednego argumentu, który przemawiałby na jego niekorzyść. Wspaniały sportowiec, wspaniały człowiek.

Dziś spekuluje się, czy zostanie on trenerem, czy zajmie się czymś innym. Powiedzmy to sobie szczerze, cokolwiek teraz będzie robił – prowadził restaurację, stację paliw, budkę z oscypkami, a nawet stał ze śliwowicą nad Morskim Okiem, to i tak odniesie sukces finansowy . W tym wszystkim obawiam się tylko jednego – powrotu. Obawiam się, że po zakończeniu kariery powróci do skoków, bo bez tego nie będzie mógł żyć. Podobnie zrobił znany wszystkim Ahonen, który po rocznej przerwie wrócił do skoków i ledwie łapie się w pierwszej trzydziestce. Choć był to swojego czasu bardzo dobry skoczek, dziś ujmuje sobie sławę słabymi występami. Mam nadzieję, ze Małysz nie popełni tego samego błędu, bo jego czar pryśnie jak bańka mydlana…

Choć nic nie udało nam się wtedy sprzedać, postanowiliśmy dalej próbować. Wystawiałem więc automatycznie kolejne aukcje tych samych przedmiotów korzystając z opcji wystaw podobną. Klikałem więc dalej nie czytając szczegółów, bo jak do tej pory opis aukcji się nie zmieniał, tak samo jak zdjęcia czy cena. Dziś t.j. 23 lutego 2011 roku logując się do portalu postanowiłem sprawdzić saldo. Liczyłem wtedy na kwotę lekko ponad -20 zł. I tu szok!!! Saldo na ten dzień wynosiło dokładnie -187,90 zł!!!

Zdziwienie moje było tak duże, że omal nie spadłem z krzesła. Wiedziałem, że coś jest nie tak. Sprawdziłem historię opłat za wystawione przeze mnie przedmioty i okazało się, że stawka za wystawienie przedmiotu w tym dziale wzrosła z 2 zł do 25 zł. Co dziwne, nikt o tym nie informował, że zanosi się na podwyżkę. Przynajmniej ja o tym nie wiedziałem. Co prawda nie zrzucam winy do końca na „Allegro”, ponieważ przy wystawianiu aukcji pojawia się cena za ponowne wystawienie przedmiotu. Niestety wcześniej wszystko było w porządku, więc akceptowałem to nieświadomie – ale to teraz nie ma znaczenia.

Gdyby nawet jakaś podwyżka miała miejsce, nie przeszłoby mi przez myśl że byłaby ona w wysokości ponad 1.000% wyższa. Niestety choć mogłem temu zapobiec, czuję się dziś oszukany. Najgorsze w tym przypadku jest to, że jedynym moim wyjściem z całej tej sytuacji jest pożalenie się na blogu. Pracownicy Allegro nie muszą po każdej zmianie przesyłać cennika, a ja nie powinienem popadać w rutynę i zamiast akceptować, czytać szczegóły ponownie wystawionej aukcji.

Jest też inna sprawa. Jak powiedzieć swojej dziewczynie o tym fakcie i jak przekazać to jej ojcu. Przecież to ja namówiłem ich na ten sposób sprzedaży produktów, a wyszedłem na zwykłego frajera, która zamiast jaj w gaciach, ma debet w portfelu. W tej sytuacji należy przełknąć gorzką pigułkę prawdy i zapłacić. Tym samym będzie to ostatnia transakcja, którą wykonałem za pośrednictwem Allegro. Zdecydowałem już, że likwiduję konto i choć troszkę ciężko będzie się od tego odzwyczaić, to ta sytuacja będzie mi przypominać, że było warto.

Po całej tej sytuacji znalazłem ciekawy artykuł na temat podwyżek, albo raczej obniżek stawek, który zamieszczony został na portalu WirtualneMedia.pl i zatytułowany „Allegro obniża opłaty dla sprzedających”. Oto cytat:

Dziewiątego lutego portal aukcyjny Allegro.pl wprowadzi niższe stawki za promocje i opcje dodatkowe. Nowy cennik uwzględni również specyfikę sprzedaży w poszczególnych kategoriach.

Czytając dalej

Niższe będą również opłaty za cenę minimalną i wystawienie przedmiotu na 14 dni. Znacznie mniej będzie trzeba zapłacić za promocję aukcji na stronach kategorii i na stronie głównej Allegro, natomiast opcja „Kup teraz!” będzie bezpłatna w całym portalu.

Co to znaczy, że opcja „Kup Teraz” będzie bezpłatna?

Niższe opłaty zaczną obowiązywać na Allegro 9 lutego. Wtedy też zostaną ujawnione wszystkie nowe stawki. Planowane zmiany nie obejmą Sklepów Allegro.

Całość artykułu przeczytacie TUTAJ.

Artykuł zamieszczony na WirtualneMedia.pl wydaje się być artykułem sponsorowanym. Same pozytywne skutki zmian w cenniku dla użytkowników dały mi się mocno we znaki.

Okazało się, że kurier był już u mnie 4 razy, dzień po dniu i nie zastał nikogo w domu. To dziwne, bo zawsze w „chacie” ktoś był. Dodzwonienie się do siedziby firmy kolidowało z cudem, nie mówiąc już o oddziale terenowym w Poznaniu. Po wielu próbach udało się skontaktować z firmą kurierską, ale dogadanie się z konsultantem było wielką udręką. Stwierdził, że paczka była 4 razy awizowana co oznacza, że kurier tyle samo razy „pocałował klamkę”. Po mojej interwencji konsultant chciał podać mi numer telefonu bezpośrednio do kuriera, żebym sam go o to zapytał. W tym momencie stwierdziłem, że ktoś tu jest niepoważny. Albo ja, że nie mogę zrozumieć takiej sytuacji, albo konsultant, że nie chce on zrobić tego w imieniu klienta.

Mało tego, po kilku dniach znów okazało się, że paczka została awizowana jeszcze dwa razy! Cóż, poinformowałem sprzedawcę, że nie można się dogadać z przedstawicielami firmy kurierskiej i niech nie zdziwią się, jeśli paczka do nich wróci. Sprzedawca musiał pofatygować się osobiście do oddziału firmy kurierskiej, aby tą sytuację załatwić. Powodem było brak możliwości dodzwonienia się. Po tej interwencji udało się kurierowi dotrzeć do mnie z paczką. Byłem więc pewny, że facet przeprosi mnie za całą sytuację i jak znam życie (czyt. siebie) przymknę na to oko.

Prawda okazała się dziwna i co najmniej nie stosowna. Koleś zaczął się tłumaczyć, że drogi były nieprzejezdne z powodu śnieżycy. Owszem, może troszkę posypało, ale droga codziennie była odśnieżana i jakoś mój samochód nie miał kłopotu z przejazdem. Dalsze tłumaczenia były dla kuriera klęską w moich oczach, kłamał jak z nut w dodatku nie potrafi się wywiązać ze swoich obowiązków.

Tak, może i był to odosobniony przypadek niekompetencji pracownika. Pracując jednak dla firmy, która chce się liczyć w świecie dostarczania przesyłek, powinien zdawać sobie sprawę, że psuje nie swoje, lecz imię firmy. I tak o to zrozumiałem, że pierwszy raz jest najważniejszy. Jeśli nie potrafili przesłać paczki do nowego klienta, to muszą wiedzieć, że nie skorzysta on z ich usług już nigdy więcej…

Skoro kot nie pomógł, sam postanowiłem jej poszukać. Po przewaleniu całego pokoju do góry nogami nie znalazłem jej, ale zauważyłem ślady pobytu – bobki. Mysz spryciara przeniosła się do kuchni, gdzie mogla w zlewie znaleźć krople wody i okruszki chleba. Gdy zobaczyłem na stole kuchennym mysią kupę, wiedziałem że przegięła ona pałę na wszelkim froncie.

Zakupiłem trzy łapki na myszy i ustawiłem je we wszystkich miejscach, w których odkryłem jej ślady. Po dwóch dniach zobaczyłem myszkę, która dała się złapać. Efekt był taki:

[Show as slideshow]