Po dwóch kolejkach Ligi Europy widać, że dla Wisły gra w tych rozgrywkach jest wielkim wyzwaniem. Po raz drugi piłkarze z Krakowa przegrali swoje spotkanie z europejskim średniakiem. Co by było, gdyby to drużyna przypadkowo zagrała w Lidze Mistrzów zamiast APOEL-u Nikozja? Pewnie koszmarnie, bo przeciwnikami byliby piłkarze FC Porto, Zenitu Sankt Petersburga i Szachtara Donieck. Grając z drużynami sklasyfikowanymi o ligę niżej – Odense i Twente, Wiślacy stracili 7 bramek, strzelając tylko dwie. Teraz przyjdzie im zagrać dwukrotnie z Fulham Londyn i powiem szczerze, że przy tej grze nie będą raczej w stanie zdobyć nawet punktu.

Legia Warszawa przegrała pierwsze spotkanie z PSV na wyjeździe 1:0 i choć gry nie widziałem, to jednak wynik mimo porażki wcale nie był tak straszny. PSV w lidze holenderskiej seryjnie zdobywa po kilka bramek na mecz, więc nadzieje na lepsze jutro jakoś było widać. Dziś, po pierwszej połowie nadzieje szybko poszły na bok. Piłkarze z Izraela grali z naszymi jak chcieli. Szybka klepka, dokładne podania i bramka w 30., minucie, która przypieczętowała lepszą grę rywala. Skoro u siebie nie da się wygrać z tą drużyną, to z kim, gdzie, i kiedy – pomyślałem. Na szczęście w drugiej połowie piłkarze Legii pokazali swój pazur. Grajkowie z Tel Awiwu nie pokazali już tak dokładnej gry. Przyciśnięci przez Warszawiaków ofiarnie blokowali dostępu do swojej bramki. Na szczęście Ljuboja strzałem głową, Komorowski z rzutu karnego i Radovic po świetnym podaniu Ljuboji strzelili w drugiej połowie trzy bramki, tracąc jedną. W rezultacie Legioniści wygrali mecz 3:2.

Na trybunach pokazano trenera reprezentacji Polski Franciszka Smudę, który pewnie miał już po tym meczu bardziej klarowną sytuację, kto znajdzie się na jego liście powołań do kadry. Ja nie wiem kogo wybierze, ale pewnie myśli nad Ljuboją i Radoviciem, a może powoła tych dwóch. To nic, że obaj są Serbami. Skoro w kadrze mamy Niemców, Francuzów i Brazylijczyków, to dlaczego nie powołać Serbów skoro imponują formą?

W lidze Europy Legia zdobyła trzy punkty i nadal liczy się w walce o awans z grupy. Teraz przyjdzie im zagrać dwumecz z pogromcą Śląska Wrocław – Rapidem Bukareszt. Prawdopodobnie te dwa spotkania zdecydują kto obok PSV awansuje dalej. Mam nadzieję na dobre wyniki i większą frekwencję na meczach. Trudno będzie Legionistom zapełnić stadion, skoro na meczu Ligi Europy nie zasiadł komplet widzów. jest tylko nadzieja, że z PSV i Rapidem przyjdzie więcej widzów.

To miał być mecz fajny i ciekawy. Wisła zagrała z klubem ze swojej niskiej półki, co miało dać troszkę emocji. Po drugie Wiślacy grali u siebie, więc pełne trybuny, fajny doping i nowy stadion, to to, na co czekali kibice w całej Polsce. Nic bardziej mylnego. Przeciwnik okazał się z półki wyższej niż klub z Krakowa, a mecz u siebie wcale nie był atutem dla gospodarzy. Stadion choć nowy, ma trybunę boczną oddaloną od murawy o 20 metrów, która w dodatku nadal jest nieczynna, a na zmagania pucharowe przyszło niespełna 13 tysięcy kibiców, czyli o połowę mniej niż mogło przyjść. Nie wiem, czy kibice rozczarowani są brakiem awansu do ligi mistrzów, czy woleli obejrzeć go sobie wygodnie w fotelu przed telewizorem. Faktem jednak jest, że mecz nie był ani miłym wydarzeniem dla oka, ani ciekawy pod względem oprawy.

Pierwsza połowa zaczęła się lekką przewagą Odense. Po 15 minutach przewaga się zmniejszała, a do głosu dochodziła Wisła. W 28., minucie pierwsza groźna akcja ze strony krakowian. Po podaniu Meliksona do Kirma, ten będąc w sytuacji sam na sam nabił bramkarza i gola nie było. Trzeba powiedzieć, że piłkarze Wisły grają ostatnio tak, jakby bali się swojego przeciwnika, Niedokładne podania już we własnym polu karnym dawały szansę na gola dla Odense. W 38 minucie po kopnięciu na oślep obrońcy Wisły, piłka odbijała się od innych piłkarzy tej drużyny niczym w pinballu i trafiła pod nogi napastnika gości. Ten szansę wykorzystał i było 0:1.

Oglądając pierwszą połowę, nie widziałem nadziei na drugą. Jednak początek drugiej, dal nadzieję na lepszy wynik. Wisła ruszyła zdecydowanie pod bramkę przeciwnika. W 54., minucie masowe ataki wykorzystał Kirm, który doprowadził do remisu. Widać, że wiślacy walczyli o więcej, ale niedokładne podania bądź źle „ustawione celowniki” nie dały więcej goli na korzyść gospodarzy. Za to piłkarze Odense skutecznie rozegrali kontrę i druga bramkę dla przeciwników strzelił Utaka w 81., minucie. Później było już tylko gorzej. W doliczonym czasie gry goście ukąsili Wisłę jeszcze bardziej. Trzecią bramkę strzelił Fall i już było wiadomo kto ten mecz wygra, a kto przegra.

Zachwyty z awansu dwóch polskich klubów do ligi europejskiej szybko się skończyły. Pierwsze dwie porażki, Wisły z najsłabszym przeciwnikiem z grupy na własnym stadionie 1:3 i Legii na wyjeździe z najsilniejszym PSV 1:0. Nie wiem jak wyglądała spotkanie PSV z Legia, ale wynik mimo porażki daje jakąś nadzieję. Wisła w tych rozgrywkach jest moim zdaniem skończona. Po pierwszej kolejce nasze kluby nie zarobiły żadnych punktów do klasyfikacji pucharowej, więc nasz wynik się nie poprawia – co było pierwotnym celem. Szkoda, bo mogłyby one dać szansę na grę w eliminacjach od późniejszych rund, bądź dałyby szansę na grę w eliminacjach większej ilości drużyn.

Na razie musimy poczekać na punkty w Europie. Mam nadzieję, że następny mecz w kanale otwartym zobaczymy z udziałem Legii, bo na Wisłę już nie liczę…

Największe oczekiwania wśród polaków są na ligę mistrzów. Wisła Kraków w czwartej – ostatniej już rundzie zagra z cypryjskim APOEL Nikozja. I choć zapanowała euforia z wylosowanego przeciwnika, to jednak nie ma się co zbytnio podniecać. Mimo cypryjskich korzeni, zespół grał już w lidze mistrzów w sezonie 2009/10. W grupie z Chelsea Londyn, FC Porto i Atletico Madryt zdobył trzy punkty po trzech remisach, w tym 2:2 z Chelsea na wyjeździe. W zeszłym roku APOEL Nikozja odpadł w czwartej rundzie z hiszpańskim Getafe. Co by o nich nie pisać i nie mówić, w ostatnim czasie osiągnęli lepsze wyniki niż którykolwiek polski klub.

Legia Warszawa zagra z rosyjskim Spartakiem Moskwa, który w 2010 roku zakończył zmagania ligowe na czwartym miejscu w rosyjskiej ekstraklasie. Szkoleniowcem rywala Legii jest legendarny reprezentant Rosji – Walerij Karpin. Po osiemnastu kolejkach Premier Ligi „Czerwono-Biali” zajmują siódme miejsce w tamtejszej ekstraklasie. Choć osiągnięcia w tym i poprzednim sezonie nie były największe, to jednak Legii nie daję zbytnio szans na awans. Z taką grą jaką zaprezentowali w poprzedniej rundzie eliminacyjnej, nie mają szans z rywalem.

Śląsk Wrocław po męczarniach i ostatecznym awansie zagra w ostatniej rundzie z Rapidem Bukareszt. Tutaj kibice też upatrują szansę na awans. Rapid w poprzednim sezonie zajął 4., miejsce w swojej lidze. Jest to przeciwnik do przejścia, jeśli oczywiście Śląsk zagra na swoim przyzwoitym poziomie.

W tym sezonie w europejskich pucharach mogą wystąpić aż trzy polskie kluby. Najbardziej oczekiwana jest gra Wisły w lidze mistrzów, ale i w pucharze europy z chęcią zobaczylibyśmy nasze luby. Byłoby to niespotykane wydarzenie, gdy trzech naszych reprezentantów zdobywało punkty do rankingu. Gdyby tak się stało i w dodatku ów reprezentanci uzyskali dobre wyniki, wkrótce moglibyśmy wystawić więcej naszych klubów w eliminacjach, lub mogłyby one startować w ostatnich rundach.

Włączyłem mecz wraz z pierwszym gwizdkiem sędziego. Jak to już bywa z internetem, transmisja obrazu się urywała, ale na szczęście dźwięk został. Cóż, po angielsku, ale z podstawową jego znajomością można było wydukać, co się tam dzieje. Pierwszego gola dostaliśmy już w drugiej minucie meczu. Na drugiego trzeba było poczekać tyle samo czasu i po czterech minutach było już 2:0 na korzyść drużyny szkockiej. Z jednej strony szok, z drugiej śmiech. Tak to już jest z naszymi drużynami.

Mecz zaczął się rozkręcać, a my już mieliśmy debet na koncie. Nie wierzyłem w możliwości WKSu i zastanawiałem się jak ten wynik zostanie przyjęty przez dziennikarzy. Przez najbliższe dwa dni będziemy zapewne mówić tylko i wyłącznie o kolejnym „sukcesie” drużyny z pod sztandaru biało-czerwonej flagi – myślałem. Mimo dwóch szybkich ze strony Dundee kibice Śląska krzyczeli w stronę piłkarzy „czułe słówka”. „Gramy u siebie”; „nic się nie stało”; „jesteśmy z wami”.

Po kwadransie padła bramka dla Śląska Wrocław, a kibice Dundee milczeli, jakby ich nie było albo mowę im odjęło. Nasi piłkarze grali o niebo lepiej. Utrzymywali się przy piłce, prowadzili grę a co najdziwniejsze, podania były zagrywane z pierwszej piłki i to jeszcze dokładnie. Brakowało nam dokładności pod bramką przeciwnika i można by rzec, że kilku piłkarzy. Problemu tego nie mieli piłkarze United, którzy potrafili z przewagą zawodników atakować, jak i mieć przewagę liczebną w defensywie.

Pod koniec pierwszej połowy swoja koszmarną interwencją popisał się bramkarz gości Kelemen, który faulował rywala w polu karnym, za co został ukarany zółta kartką, a drużyna rzutem karnym pewnie wykonanym i wykorzystanym. Ta interwencja jak i kilka poprzednich w wykonaniu Kelemena pokazała, że w tym meczu ten zawodnik nie był w dobrej dyspozycji fizycznej jak i psychicznej. W lidze polskiej w poprzednim sezonie spisywał się fenomenalnie, a teraz popełniał szkolne błędy. Po pierwszej połowie 3:1 dla gospodarzy i zaraz przyszła na myśl historia występów Śląska Wrocław z Dundee United.

Druga połowa nie była już tak atrakcyjna jak pierwsza. Posiadanie piłki po stronie Wrocławian, a finał akcji pod bramką gospodarzy to strzały panu Bogu w okno, na rzut z autu bocznego lub po prostu ostatnie podanie nie docierało do egzekutora. Czas leciał szybko i nieubłaganie. Nerwy podnosiły swój poziom, a głęboka defensywa Dundee dawała sobie świetnie radę. Nie mogło być inaczej, skoro wszystkie akcje Śląska były wolno rozgrywane, a w dodatku czytelne. Za to kontry przeciwników były szybkie i konkretne. Co prawa nie udokumentowane golem, ale mogły się podobać.

Gdy byłem już pełen niewiary w możliwości naszych piłkarzy, Sebastian Dudek w 74 minucie dał mi wielką nadzieję. Po strzale z 20, może więcej metrów strzeli w okienko i strzelił gola na 3:2. W tym momencie styl gry obu ekip zmienił się jak w kalejdoskopie. To piłkarze Śląska przeszli do defensywy i atakowali z kontry, a piłkarze Dundee musieli powalczyć pod bramką Kelemena. Na szczęście nieskutecznie.

Wynik 3:2 dał awans Śląskowi Wrocław, ponieważ pierwszy mecz przed własną publicznością wygrali 1:0. Dobrze, że tak się stało, bo nie miałbym ochoty po raz kolejny wysłuchiwać, jak to slaby jest poziom naszej piłki.

Buńczuczne zapowiedzi trenera, piłkarzy, kibiców i dziennikarzy Bragi, że ich klub na dobrej murawie pokaże Lechowi jak gra się w piłkę, okazały się prawdziwe. Dzisiejszy mecz w wykonaniu polskiej ekipy zapisałbym raczej do tych, które nie powinny mieć miejsca. W pierwszej połowie piłkarze z Portugalii grali z naszymi w dziada, a bramki zdobywali na zamówienie i zasłużenie – choć drugi gol wydaje się padł ze spalonego.

Rozumiem, że „nasi” mogli przegrać w tej fazie z drużyną, która jest w pełni sezonu i jest to dla mnie usprawiedliwienie. Zawsze w czasie gdy mamy eliminacje do pucharów lub początek rundy wiosennej mecze Ekstraklasy są bardzo słabe. Tak samo właśnie dziś Lech zaprezentował się w Portugalii. Przyznam, że czułem się zażenowany podaniami, przyjęciem piłki, a szczerze mówiąc trzeba by tu wymienić wszystkie atuty, które należą do piłkarzy. Nie zaskoczyliśmy Bragi w żadnym aspekcie gry.

Druga połowa, a szczególnie po czerwonej kartce dla Kikuta nieco się ożywiła. Widać, ze chłopaki w tym momencie postawili wszystko na jedną kartę – albo się uda, albo nie. Tu dopiero zaczęła się prawdziwa walka. Walka, która w ten sposób powinna zacząć się od początku, by pokazać przeciwnikowi, że będziemy walczyć. Niestety dla polskiego futbolu, nic z tych akcji nie wyszło. Jednak patrząc na przebieg tego meczu widać, że piłkarsko odstajemy od Bragi i nie zasłużylibyśmy na awans.

Na koniec jeszcze tylko dodam podsłuchany w telewizji komentarz, w którym to dziennikarz (nie wiem kto) powiedział, że gdyby Bakero był tak dobrym trenerem jak był piłkarzem, z pewnością nie prowadziłby dziś Lecha Poznań. Nie wziąłem sobie początkowo słów komentatora zbyt entuzjastycznie, ale po tym jak dziś ustawił zespół w pierwszej połowie, przyłączam się do tych słów. Stilic na ataku! Dobry piłkarz, ale tylko wtedy, gdy dostaje podania i dalej konstruuje akcje. Bośniak powinien nauczyć się najpierw biegać, bo wygląda to naprawdę komicznie.

Dziś polski zespół został doszczętnie rozbity. To była piłkarska katastrofa, która zakończyła się i tak niskim wymiarem kary. Z jednej strony to dobrze, że przegrali 2:0 w złym stylu, nie żal mi przynajmniej odpadnięcia. Szkoda jednak emocji, które moglibyśmy przeżyć w meczach z Liverpoolem. Teraz z pewnością kibice Lecha nie będą się już martwić, że przyjdzie im grać na trzech frontach. Przeczuwam, że niedługo skupią się tylko i wyłącznie na Ekstraklasie – oby nie.

Kluczowym według mnie okazał się raport i kara UEFA na klubie z Bułgarskiej, za utrzymanie bezpieczeństwa na stadionie. Wąskie przejścia, stojący kibice na schodach i przejściach według tej organizacji jest nie do przyjęcia. Nie mnie to oceniać, ale jeśli rzeczywiście tak jest, a wiadomo było o tym już po meczu z Juventusem Turyn, to uważam karę UEFA tydzień przed spotkaniem pucharowym z Bragą za jakiś nonsens. Czy nie powinno się takiej informacji przekazać klubowi tydzień po meczu z „Juve”, by ten mógł poprawić te aspekty? Okazuje się, że nie.

Oprócz kary finansowej w wysokości 20 tysięcy euro, klub dostał rownież limit sprzedaży wejściówek na mecz. Pierwotnie kara nałożona przez UEFA zakładała zapełnienie w połowie stadionu przy Bułgarskiej. Jednak po odwołaniu się od tej decyzji i pomocy Zbigniewa Bońka (przyjaciela Platiniego), UEFA zwiększyła limit wejściówek i mecz z Bragą mogło obejrzeć 29.133 kibiców. To jednak sprawiło, że 12 tysięcy krzesełek na meczu było pustych, a to z kolei popsuło oprawę meczową. Kibice nie byli już tak głośni jak w poprzednich meczach, a odbijające się echo nie wciskało już w fotel.

Kolejną wielką bolączką tego meczu były warunki pogodowe. Kolejny mecz w pucharach, podczas którego padający śnieg zmienił kolor murawy. To z kolei przełożyło się na widoczność piłki, przynajmniej w moim odbiorniku niewiele widziałem. Stan murawy to kolejny problem nie tylko w tym meczu, ale to już stały mankament w Poznaniu. Kartoflisko na Bułgarskiej to nic nowego, ale z pewnością ujmuje wiele z widowiska.

Transmisja telewizyjna w TV4, to jedna z największych porażek tego wszystkiego. Jakość obrazu i dźwięku mimo że był on cyfrowy i ta niesamowicie olbrzymia panorama to koszmar koszmarów jeśli chodzi o transmituje sportowe. Podczas meczów Lecha w ekstraklasie transmitowanych na Canal+ ten problem nie występuje.

Ostatni już problem jaki zdołałem uchwycić, to postawa sędziego. Był raczej bezstronny, nie faworyzował nikogo, ale to co gwizdał z dwóch stron było zadziwiające. Wystarczyło podskoczyć, wyłożyć się i faul. Kartki pakował nie za faule, a za dyskusje czy inne nie uchwycone przez kamerę rzeczy.

Ogólnie rzecz ujmując, mecz był słaby, bo inny nie miał prawa być. Przy niemal wszystkich niekorzystnych warunkach nawet najlepsze zespoły nie rozegrałyby pięknego meczu. W drugiej połowie walka była ładniejsza w wykonaniu Lecha Poznań, a po strzale gola przejęli inicjatywę. Jakby tego nie nazwać, piłkarze Kolejorza wygrali kolejny mecz w w rozgrywkach ligi europejskiej i zbierają punkty w rankingu, by w przyszłości w eliminacjach europejskich być zespołem rozstawionym. Może też i uszczknie też coś do rankingu całej ekstraklasy i eliminacje nie będą zaczynać się od pierwszej rundy.

Teraz przyjdzie czas na rewanż w Portugalii i nie jestem huraoptymistą jeśli chodzi o wynik dwumeczu. Śmiem twierdzić, że o awansie może zadecydować dogrywka bądź rzuty karne. Jak będzie dowiemy się za kilka dni.

Jakby o tym nie pisać i co by o tym nie mówić, wynik jest więcej niż dobry. Trzy gole na wyjeździe z bardzo dobrym przeciwnikiem, to kilka punktów wiary w Lecha więcej. Nadzieja na dobre rezultaty z Salzburgiem i rewanż z „Juve”. Co do występów z Manchesterem City, to chyba nikt nie będzie miał za złe dwie ewentualne porażki. Włodarze City wydali na transfery 350 mln funtów, a to o wiele więcej niż warte są wszystkie nasze ligi zawodowe…

Gra „Kolejorza” w lidze europejskiej przyniesie dla klubu duża pulę pieniędzy. Za sam awans dostaną 600 tysięcy euro, plus 50 tysięcy za każdy rozegrany mecz (50.000×6=300.000), co daje w sumie 900 tysięcy euro. Dodatkowo za zwycięstwo 120 tysięcy euro, a remis 60 tysięcy. Nie wiem jak dalej wygląda sprawa finansowa w przypadku awansu, ale tym „martwić” się będziemy gdy uda się awansować z grupy. Oczywiście liczyć też trzeba na pieniądze za transmisje meczów i co ważne – z biletów. Jeśli na każdym meczu zasiadłoby 40 tysięcy widzów, to zyski z tego będą również znacznym zastrzykiem.

W tym całym szczęściu martwią mnie dwie rzeczy. Właściciele, trenerzy i piłkarze w razie słabszej formy w ekstraklasie tłumaczyć ją będą występami w lidze europejskiej. Trzy mecze u siebie, trzy gdzieś w Europie i narzekań nie będzie końca. Pisze o tym nieco asekuracyjnie, ale jeśli forma w lidze polskiej nie będzie imponująca, z pewnością takie głosy się pojawią. Druga sprawa, która „nie daje mi spać” jest możliwość wypromowania się piłkarzy. Jeśli lechici z dobrej strony zaprezentują się w meczach pucharowych, a w dodatku z dobrym przeciwnikiem, to z pewnością zwrócą na siebie uwagę zagranicznych skautów. Wtedy wzrośnie cena za gracza, ale oczywiście dla klubu z zachodniej Europy nie będzie to problem, a Lech pozbędzie się swoich najlepszych „perełek” i przyszłe eliminacje, zakładając że Lech do nich przystąpi, znów będzie musiał szukać piłkarzy i budować drużynę od podstaw.

Oczywiście przedstawiłem tu problem, który trapi mnie jako kibica. Właściciele klubu jednak właśnie na to liczą, bo sport to maszynka do zarabiania pieniędzy i jako kibice musimy to zrozumieć i się z tym pogodzić. Jakby nie było, już szykuję się na zakup biletów w fazie grupowej ligi europejskiej. Mam nadzieję, że spotkam się z piłkarzami Lecha na 40-to tysięcznym – zapełnionym stadionie…

Mecz się rozpoczął, a emocji ewidentnie brakowało. Po każdym zagraniu piłkarzy z poznania, piłka lądowała pod nogami belgów. Bardzo słaba gra lechitów, niedokładne podania, szybka strata piłki i brak dobrego przyjęcia sprawiły, że mecz był bardzo nudny. W dodatku ten „wspaniały” stadion we Wronkach spieprzył cały klimat. Oczywiście trzeba tą sytuację zrozumieć, przecież stadion na Bułgarskiej w Poznaniu budowany jest na Euro 2012 i oczywiście dla klubu. Kibiców było ledwo słychać, a realizacja meczu przez telewizję Polsat była delikatnie mówiąc beznadziejna. W momencie, gdy piłka lądowała w polu karnym drużyny z Club Brugge, położenie kamery z wysokości pola karnego i przybliżenie tak duże, że na ekranie mieścił się tylko piłkarz sprawiała, że nie wiedziałem, w którym w ogóle miejscu pola karnego znajduje się piłka i zawodnik.

Pierwszą połowę, jak i cały mecz wizualnie lepsi byli belgijscy piłkarze. Bardzo często na boisku miało miejsce pewne zagranie, które kompletnie nas rujnowało. Po strzale na bramkę Kasprzika, realizator pokazywał powtórkę. W międzyczasie bramkarz wykopywał piłkę i po zakończeniu powtórki piłkarze Brugge znów byli przy futbolówce i znów konstruowali szybkie ataki. Uważam, że Lech miał dziś więcej szczęścia niż rozumu. Widać, że Belgowie przeanalizowali naszą taktykę i rozbili nas doszczętnie.

Słabą stroną lechitów były długie podania, które prawie w ogóle nie przynosiły pożądanego rezultatu. Za każdym razem pojedynki główkowe wygrywali przeciwnicy. Widać było, że słabym punktem teamu z Club Brugge był bramkarz. Miał tylko to szczęście, że piłkarze Lecha nie mieli w meczu żadnej okazji by strzelać z większej odległości. Zauważyłem też, że gdy poznaniacy podawali sobie piłkę od buta do buta i szybko była zagrywana do partnerów, Belgowie zaczęli się gubić.

Zwycięstwo Lechowi Poznań zapewnił strzał Peszki, który w doliczonym czasie drugiej połowy meczu, strzelał na bramkę Stijnena, która po zmyłce Rengifo szczęśliwie wpadła do siatki. Śmiało można powiedzieć, że piłkarze Kolejorza nie zasłużyli na zwycięstwo w tym meczu, ale lepiej kiepsko grać i wygrać, niż grać dobrze i przegrać. Teraz przyjdzie czas na rewanż w Belgii i śmiem przeczuwać, że to będzie morderczy bój. Powtórka z niemiłej rozrywki z poprzedniej edycji pucharu UEFA z Udinese, może przynieść niepożądany rezultat. Wynik dwumeczu jest sprawą otwartą, ale liczę na polski zespół i wierzę, że nie będą siedzieć tylko na własnej połowie, by bronić dostępu do bramki.

Jakby nie pisać o tym meczu, był na niskim poziomie z obu stron ze względu na niedokładność. Z gry jednak więcej mieli piłkarze z Club, którzy dokładnie podawali piłki i byli zdecydowanie lepiej przygotowani fizycznie i technicznie. Po nudnym meczu, znów czekam z niecierpliwością na mecz rewanżowy…, i sukces Lecha Poznań.

Podobno decyzja o nie transmitowaniu meczy, jest decyzją czysto finansową. W czasach kryzysu stacje starają się o nie naciąganie swojego budżetu tym bardziej, że w okresie letnim oglądalność takich spotkań jest niska, a co za tym idzie – nieopłacalna. Stacje i platformy, wolą wydawać miliony na prawa do transmisji Ligi Mistrzów, czy Ligi Europejskiej. TVP nie ma zamiaru pokazywać meczów rund eliminacyjnych jeszcze z jednego powodu. Prawa do głównej fazy mają konkurencyjne stacje. Pokazywanie ewentualnych sukcesów polskich drużyn w eliminacjach byłoby promocją produktu, do którego prawa ma Polsat i nSport.

Jedyną stacją, która wyraziła zainteresowanie pokazywaniem eliminacji jest Polsat. Stacja Zygmunta Solorza stawia jednak warunek firmie Sportfive (posiadaczowi praw) – musiałby je odstąpić za darmo w zamian za wyprodukowanie sygnału. Ta propozycja nie dotyczy jednak Wisły Kraków, która nie sprzedała Sportfive praw i sama posiada je do transmisji z eliminacji Ligi Mistrzów.

Chciałoby się powiedzieć – to Polska właśnie. rzeczy niemożliwe tu nie istnieją. W tym roku awans do pucharów jest troszkę łatwiejszy, ale poziom naszej ligi jest na tyle niski, że nie wiadomo czy przeciwnicy z Estonii czy Danii są do przejścia. Okazać się więc może, że jedyne mecze polskich drużyn rozgrywane będą w eliminacjach. Mimo, że to tylko runda wstępna, dla mnie jest ciekawsza niż mecz Barcelony z FC Cluj, czy innych europejskich potęg ze słabymi klubami. Ogólnie mówiąc, Liga Mistrzów na poziomie grupowym jest dość nudna. Brakuje mi w tej elitarnej lidze emocji związanych z polskim klubem. Te emocje bez względu na to z kim się gra, są nieporównywalne z meczami zespołów z innych krajów.

Pozostało nam tylko wierzyć w to, że telewizja Polsat wykupi prawa i pokaże mecze na swoim głównym kanale. Jeśli jednak pokazywać je będzie w Polsacie Sport, to dla mnie nie zmienia to faktu, że tych meczy nie obejrzę, a wakacje ciągnąć się będą do września bez piłki nożnej.

AKTUALIZACJA 14.07
Prawa do transmisji meczy Wisły Kraków we wszystkich rundach eliminacyjnych do Ligi Mistrzów, transmitować będzie na żywo Polsat Sport oraz TV4.